รัฐธรรมนูญผิด-คนถูก?

1.เริ่มต้นจากความต้องการของตนเอง หากไม่มีคดียุบพรรคที่ กกต.กำลังดำเนินการอยู่ พรรคพลังประชาชนจะไม่มีมติร่วมกับพรรคร่วมรัฐบาลเพื่อขอแก้ไขรัฐธรรมนูญมาตรา 237 วรรค 2 อย่าลืมว่านายสมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรี เคยประกาศเปิดเผยแล้วว่า จะเสนอให้แก้ไขรัฐธรรมนูญฉบับนี้ในช่วงสามเดือนก่อนรัฐบาลหมดอายุ

การเสนอแก้ไขรัฐธรรมนูญก่อนล่วงหน้าเกือบ 4 ปี จึงเป็นอาการดิ้นรนหนีตายของรัฐมนตรี ผู้บริหารพรรค และผู้เกี่ยวข้อง ที่จะต้องเดินพาเหรดไปร่วมชายคาเดียวกันกับคนบ้านเลขที่ 111 ตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ

2.บทบัญญัติในมาตรา 237 วรรค 2 ที่กรรมการบริหารทำผิดในการเลือกตั้ง จะมีผลถึงขั้นยุบพรรคเป็นสาระที่ประกาศเปิดเผยแจ่มชัด และรับรู้ล่วงหน้าโดยทั่วกันแล้ว ในบรรดาผู้คนของพรรคการเมืองทั้งหลายก่อนที่จะลงสมัครรับเลือกตั้ง สภาร่างรัฐธรรมนูญเปิดโอกาสให้พรรคการเมืองทั้งหลายได้ทักท้วงเสนอแนะในประเด็นต่างๆ ก่อนให้ประชาชนลงประชามติ บรรดาผู้นำพรรคทั้งหลายไปนอนหลับไม่รู้นอนคู้ไม่เห็นอยู่แห่งไหน จึงไม่ท้วงติงใดๆ ครั้นความผิดมาถึงตัว จึงผวาลนลานราวหนูติดจั่น

3.บทบัญญัติ 237 เกิดขึ้นเพื่อสร้างให้พรรคการเมืองเข้มแข็ง สง่างาม และเป็นที่ศรัทธาของประชาชน

ดูจากบันทึก ส.ส.ร. ในการประชุมครั้งที่ 34/2550 วันอังคารที่ 26 มิถุนายน 2550 เรื่องที่มาของบทบัญญัติตามมาตรา 237 ก็จะพบว่า บรรดา ส.ส.ร.ล้วนมีความปรารถนาดีต่อนักการเมือง จริงหรือไม่ว่าหลายเขตพื้นที่ซื้อขายเสียงกันหัวละ 500-1,000 บาท จริงหรือไม่ว่าผู้สมัครรับเลือกตั้งใช้เงินกันคนละ 20-30 ล้านบาท จริงหรือไม่ที่พรรคการเมืองบางพรรคใช้เงินเพื่อการเลือกตั้งครั้งละหลายพันล้านบาท นี่คือวงจรอุบาทว์แห่งการทุจริตเลือกตั้งที่บั่นทอนชื่อเสียงเกียรติภูมิของสมาชิกรัฐสภาตลอดมา

เพื่อเรียกศรัทธาคืนมาจากประชาชน จึงเปิดโอกาสให้พรรคการเมืองควบคุมดูแลคนของพรรคตนเอง

เพื่อให้การเลือกตั้งเป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม (นายเจิมศักดิ์ ปิ่นทอง)

เป็นบทบัญญัติที่กรรมาธิการได้เพิ่มขึ้นจากการรับฟังความคิดเห็นของประชาชน (นายอัครวิทย์ สุมาวงศ์)

หัวหน้าพรรคและผู้บริหารพรรคมีอำนาจบริหารพรรคการเมือง หากทราบว่าลูกน้อง คนในก๊วนในกลุ่มไปซื้อเสียงก็ต้องรับผิดชอบร่วมกัน จะบอกว่าผมไม่รู้เรื่องไม่ได้ (นายประพันธ์ นัยโกวิท)

ถ้าเป็นความผิดขนาดนี้ เพิกถอน 5 ปีจะพอหรือ มันควรตลอดไปเลยใช่ไหม ไม่อย่างนั้นก็ต้องมาร่างรัฐธรรมนูญแก้ปัญหากันอยู่อย่างนี้ ผมว่าไม่ควรจะอยู่ในวงการเมืองอีกต่อไป (นายศิวะ แสงมณี)

ดังนั้น การแก้ปัญหาการทุจริตเลือกตั้ง โดยให้พรรคการเมืองรับผิดชอบ จึงเป็นความปรารถนาดีที่อยากจะช่วยพรรคการเมืองให้พ้นปลักแห่งความฉ้อฉล หากไม่ได้ทำผิด แล้วจะต้องไปเกรงกลัวอะไรเล่า

ข่มขืนเขา ถูกจับได้ แล้วบอกว่ากฎหมายบัญญัติไว้ไม่ถูกต้อง ต้องแก้กฎหมายเพื่อให้ตนเองพ้นผิด มีข้ออ้างอะไรที่อัปยศไปกว่านี้บ้าง

4.ขายเหล้าพ่วงเบียร์ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว จะแก้มาตรา 237 (2) ทั้งที เพื่อให้การทำผิดมีผลเฉพาะตัว ไม่ต้องถึงกับยุบพรรค ก็ถือโอกาสแก้ไขมาตรา 309 ไปพร้อมกันเลย เพื่อให้เกิดผลแห่งการยกเลิกผลงาน คตส.

สังคมไทยจะยอมได้หรือไม่กับพฤติกรรมแก้ไขรัฐธรรมนูญเพื่อคนคนเดียวที่ยังเป็นปัญหาของแผ่นดินอย่างต่อเนื่องมาจนทุกวันนี้ ทั้งๆ ที่คดีต่างๆ ทยอยเข้าสู่กระบวนการยุติธรรมแล้ว

เสียงข้างมากจะฉุดกระชากกลากถูหลักนิติธรรมของประเทศไทยอย่างไรก็ได้กระนั้นหรือ บรรดา ส.ส.ของพลังประชาชนและซีกรัฐบาลทั้งแถบ โปรดไตร่ตรองดูให้จงหนัก จะยอมให้ความฉ้อฉลมาทำลายล้างระบบศาลสถิตยุติธรรมของไทยได้อย่างคล่องคอ ไม่หนักข้อไปหน่อยหรือ

วิธีขายเหล้าพ่วงเบียร์ คือแก้ไขมาตรา 237 (2) แล้วขอแก้มาตรา 309 ไปพร้อมกันด้วย เป็นการลักไก่ตอนกลางวันที่โจ่งแจ้ง รู้จักอายฟ้าอายดินกันบ้างไหม

ถ้าอยากให้เกิดความร้าวฉานในแผ่นดินยิ่งกว่านี้ ก็จงเดินหน้าต่อไป

5.การเมืองทางตรงของประชาชนนอกสภา เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ โปรดรับรู้ไว้ด้วยว่า เสียงข้างมากตัดสินความต้องการได้ แต่ตัดสินความถูกต้องไม่ได้ เสียงข้างมากของคนค้ายาเสพติด ย่อมมีมติให้ขายยาบ้า เสียงข้างมากของชุมโจร ย่อมมีมติให้ปล้น

อย่าลืมว่า สิทธิของประชาชนในการแสดงออกตามมาตรา 45 และเสรีภาพในการชุมนุมโดยสงบและปราศจากอาวุธ ตามมาตรา 63 ได้รับการคุ้มครองไว้ในรัฐธรรมนูญแล้ว

การใช้อำนาจขืนใจประชาชน ไม่ว่าเป็นอำนาจของผู้ถืออาวุธ อำนาจของทุน แม้กระทั่งอำนาจของเสียงข้างมาก มักจบลงด้วยความวิบัติของผู้ถืออำนาจเสมอมา

หน้า 6